بررسی مطبوعات چاپ کابل 23 دلو 1397

” اجماع ملی درباره ی اصلاحات انتخاباتی” ، “ضرورت اجماع واقعی” و “چرا تعدیل قانون انتخابات”، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی افغانستان درسرمقاله ای تحت عنوان “اجماع ملی درباره ی اصلاحات انتخاباتی” چنین نوشته است :

پس از چندین جلسه ی طولانی و نفسگیر معاون رییس جمهور با نمایندگان احزاب سیاسی، تکت های انتخاباتی و نهادهای جامعه مدنی در خصوص انتخابات ، سرانجام در مورد تعدیل مواد مهمی از قانون انتخابات توافق صورت گرفت و همه با یک صدا خواهان آوردن اصلاحات انتخاباتی در همه سطوح کمیسیون های انتخاباتی شدند.  
این همدلی و هم فکری در مورد تعدیل قانون انتخابات و سرانجام آوردن اصلاحات انتخاباتی، نشان داد که مردم افغانستان و جناح های سیاسی در مورد تداوم روندهای قانونی و تقویت نهادهای اساسی دولت اجماع دارند.

نویسنده می افزاید :
توافق بر سر تعدیل قانون انتخابات و به تعقیب آن آوردن اصلاحات انتخاباتی از مهم ترین خواسته های احزاب سیاسی و کاندیدان انتخابات ریاست جمهوری است. همه به نحوی به قاعده بازی تن داده اند و هرچیزی را که مخالف این قاعده باشد، مردود شمرده اند.
این اجماع علاوه بر این که به تقویت نهادهای اساسی دولت می انجامد و نشانگر خواست همگانی در مورد رعایت شدن قواعد بازی سیاسی است، نشان ضرورت اصلاحات انتخاباتی نیز هست. همه به دنبال اصلاحات و جلب اعتماد عمومی نسبت به کمیسیون های انتخاباتی و روندهای دموکراتیک هستند.
در این مورد حکومت باید به گونه ای وضعیت را مدیریت کند که به افکار عمومی و مطالبات اساسی مردم توجه جدی صورت گیرد. بدون تردید عملکرد نهادهای مسول از جمله کمیسیون های انتخاباتی، نقش بارز در توحید مطالبات و وحدت ملی دارند. از این رو کم کاری ها و سهل انگاری ها باید از این دو کمیسیون رخت بر بندد و نقش های نظارتی بر این دو نهاد تقویت شود.
و “ضرورت اجماع واقعی” عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است :

محمد اشرف غنی رییس جمهور دیروز گفت جرگه‌ای را تا آخر ماه حوت برای مشورت در مورد مذاکره با طالبان برگزار می‌کند. هدف آشکار رییس‌جمهور این بود که در آن جرگه باید روی نحوه‌ی مذاکره با طالبان و مسایلی که باید در گفت‌وگو با آنان حل شود، اجماع حاصل شود. اما این اجماع سیاسی باید واقعی باشد. در این جرگه باید رییس‌جمهور تمام چهره‌های سیاسی و احزاب را هم دعوت کند و از آنان بخواهد که نظر خودشان را در مورد نحوه‌ی مذاکره با طالبان بیان کنند. در حال حاضر اجماع جدی در کابل وجود ندارد. برخی از چهره‌های سیاسی از جمله حامد کرزی و شماری از احزاب، بر مذاکره‌ی گروه‌ها با طالبان ایرادی نمی‌گیرند و در آن شرکت می‌کنند. کرزی گفته است که در نشست بعدی با طالبان روی آینده‌ی سیاسی کشور بحث خواهد کرد.

هشت صبح می افزاید :

نباید سنت لغو نظم مبتنی بر قانون اساسی به‌جا گذاشته شود. هیچ مرجعی صلاحیت لغو نظم مبتنی بر قانون اساسی را ندارد و لغو این نظم، به سود کشور نیست. یکی از دلایل توسعه‌نیافته‌گی ما نبود تداوم است. ظرف یک قرن گذشته چندین بار نظم مبتنی بر قانون اساسی و نظم دولتی از بین رفته است و هزینه‌ی آن را مردم افغانستان پرداخته‌اند. ولی حکومت در این شرایط در کنار اصرار بر حفظ نظم مبتنی بر قانون اساسی و تأکید بر مذاکره‌ی طالبان با دولت، بسیار ضروری است اجماع سیاسی واقعی ایجاد کند، نه اجماع قلابی.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی آرمان ملی که در سرمقاله ای تحت عنوان “چرا تعدیل قانون انتخابات” چنین نوشته است :

در حالي که هنوز سرنوشت برگزاري انتخابات آينده در هاله يي از شک و گمان ها قرار گرفته و معلوم نيست آيا در بيست و نهم ماه سرطان سال آينده انتخاباتي خواهيم داشت يا خير، رييس جمهور دست به کار شده است تا در قانون انتخابات کشور تعديلاتي وارد کند. همه طرف ها بايد از همين حالا همه مساعي شان را بکار بندند تا شرايط براي برگزاري انتخابات مهيا گردد. کار براي بدست آوردن هزينه انتخابات نيز از وظايف حکومت است که بايد براي دست يابي به آن با کشور هاي دوست افغانستان گفت و گو کند.
در پایان آرمان ملی می افزاید :

با در نظر داشت زمان برگزاري انتخابات که با آغاز تابستان برابري دارد، مي‌دانيم که فصل جنگ در افغانستان مي باشد و اين امر نيز جديت و توجه بيشتر حکومت را براي تأمين امنيت روند انتخابات مي خواهد.
انتخابات يک امر ضروري براي افغانستان است و بايد در وقت و زمان آن برگزار گردد. اين کار حتا در ثبات بخشي دولت نيز تأثير گذار مي باشد.

منبع: پارس تودی

بررسی مطبوعات چاپ کابل 22 دلو 1397

“دستاوردهای اجلاس مسکو”و” سیرابی هامون، فرصت نو برای تعامل میان ایران و افغانستان” عناوین روزنامه های امروز چاپ کایل است.

“دستاوردهای اجلاس مسکو” عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است :

اجلاس مسکو چند روزی توانست در صدر اخبار رسانه های ملی و بین المللی قرار گیرد. تنش های سیاسی را در داخل کشور نیز برانگیخت و جامعه چند صدایی و چند قطبی افغانی را به پارچه های دیگری نیز تقسیم بندی کرد. از این پیش جناح های سیاسی در یک قلمرو خاص با همدیگر رقابت داشتند. اما اجلاس مسکو و اولین نشست برخی از احزاب سیاسی و تکت های انتخاباتی با طالبان سبب شد که قطب بندی های دیگری شکل بگیرد.

نویسنده می افزاید :

برای دولت و مردم افغانستان، اگرچه به نمایش گذاشتن چهره صلح خواهانه برای گروهی که دستش تا مرفق در خون مردم افغانستان آغشته است، تلخ بود. ولی این دستاورد را داشت که سبب نوعی اجماع ملی در حمایت از دستاوردهای نظام و قانون اساسی و ارزش های حاصل شده از مبارزات مردم افغانستان گردید. اکنون نظام و نهادهای اساسی دولت به عنوان تکیه گاه اصلی مردم مطرح است و حمایت های همه جانبه مردم در سطح کشور از اردو و نظام، نشان داد که مردم هیچ تکیه گاهی مطمین تر از نهادهای قانونی و اساسی کشور نمی بینند.

” سیرابی هامون، فرصت نو برای تعامل میان ایران و افغانستان” عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

مقامات محلی ولایت نیمروز، به‌تازه‌گی از رسیدنِ آب رودخانۀ هیرمند به تالابِ هامون پس از سال‌ها خشک‌سالی و بی‌آبی خبر داده‌اند؛ خبری که نه‌تنها باعث خوشحالی مردم افغانستان به‌ویژه اهالی نیمروز شده، بلکه از آن بیشتر باعث خوشحالی اهالی استانِ سیستان‌وبلوچستانِ ایران شده است.
دریاچۀ هامون، دریاچۀ مرزی میان افغانستان و ایران است که بخش اعظمِ آبِ آن از رودخانۀ هیرمند تأمین می‌شود که در درازنای تاریخ، باعث شکل‌گیری حیات و رونقِ زنده‌گی روستایی و شهری در هر دو کشور شده است. چنان‌که رییس محیط زیست ولایت نیمروز می‌گوید که سی‌سال خشک‌سالی باعث شده بود اکوسیستمِ طبیعی در این ولایت به‌ویژه در اطراف تالاب هامون نابود شود.

ماندگار می افزاید:

هم‌اکنون، مردمانِ نیمروز و سیستان با عجله و شتاب در حالِ پاک‌کاری نهرهای زمین‌هایِ زراعتی‌شان و آماده شدن به کشاورزی‌اند و افزون بر آن کسانی نیز به دنبال ایجاد کانال‌های فرعی و ذخیره‌گاه‌های آبیِ جدیدی هستند تا در روزهای کم‌آبی، بی‌آب نمانند. همچنین مقاماتِ مسوول در افغانستان و ایران هرکدام برنامه‌هایی برای ساختِ بند و ذخیره‌گاه دارند که به علتِ ناهماهنگی با یکدیگر، فراتر از ظرفیت آبِ هیرمند صورت می‌گیرند.

منبع: پارس تودی

بررسی مطبوعات چاپ کابل ۲۱ دلو ۱۳۹۷

“هیچ مرجعی صلاحیت لغو قانون اساسی را ندارد” ، ” پیامد شتابزدگی سیاسی” و ” تمامیت خواهی ارگ در اصلاح نظام انتخاباتی”

“هیچ مرجعی صلاحیت لغو قانون اساسی را ندارد” عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

سخنرانی دکتر خلیل‌زاد نماینده‌ی ویژه‌ی ایالات متحده، در انستیتوت صلح امریکا در واشنگتن، بار دیگر نشان داد که تفاوت نظر جدی بین او و محمداشرف غنی وجود دارد. دکتر خلیل‌زاد گفت که مشکل جدی در دیپلماسی او این است که گروه طالبان با کابل مذاکره نمی‌کند، ‌اما نشانه‌ها حاکی است که این گروه مایل است با حکومت در نشستی گفت‌وگو کند که در آن نماینده‌ان دیگر گروه‌ها و احزاب سیاسی نیز وجود داشته باشد. از سخنان دکتر خلیل‌زاد برمی‌آمد که طالبان حاضر اند، ‌با چهره‌های پرنفوذ، ‌احزاب سیاسی و گروه‌ها روی میز مذاکره بنشینند و اگر دولت هم به عنوان یک گروه، نه به عنوان یک دولت، در مذاکره شرکت کند، مورد اعتراض طالب‌ها قرار نمی‌گیرد. این امر مستلزم آن است که حکومت خودش را در مذاکره تا سطح یک گروه تقلیل بدهد. مثلاً اگر در نشستی که قرار است به ادامه‌ی نشست مسکو در دوحه برگزار شود، نمایندگان حکومت هم به عنوان نمایندگان یک گروه شرکت کنند، شاید طالبان با آن مخالفتی نکنند و به گفت‌وگو بپردازند.

هشت صبح می افزاید :

تردیدی نیست که وقتی گروه‌ها با هم مذاکره کنند و هیچ گروهی در حد حکومت نباشد، همه ضرورت تشکیل یک اداره‌ی انتقالی و بعد گذار از آن اداره به یک نظم سیاسی انتخاباتی و مبتنی بر یک قانون اساسی تعدیل شده را احساس خواهند کرد. این امر مورد قبول محمداشرف غنی رییس‌جمهور کنونی کشور نیست. او از یک طرف نگران نظم مبتنی بر قانون اساسی است و شاید هم نگران آینده‌ی سیاسی خودش باشد، ولی به هر حال نگرانی‌ها در مورد نظم مبتنی بر قانون اساسی به‌جا است.

اگر این بار نظم مبتنی بر قانون اساسی به خواهش یک گروه حذف شود و نظم دیگر و قانون اساسی نو به وجود بیاید، فردا شاید گروه‌های دیگر تلاش کنند که از راه زور نظم مبتنی بر قانون اساسی را دگرگون سازند. این سنت نباید ایجاد شود. نظم مبتنی بر قانون اساسی افغانستان باید حفظ شود. قانون اساسی افغانستان ارزش‌های دموکراتیکی را ضمانت حقوقی کرده است که آرمان بسیاری از جنبش‌های پیش‌رَو جهان بوده است.

و “پیامد شتابزدگی سیاسی” عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

انکشاف سیاسی، حقوقی و فرهنگی که در دهه چهل قرن بیستم در افغانستان رخ داد، روزنه‌ای جدیدی فراروی مردم افغانستان گشود و آنها را نسبت به تحولات آینده امیدوار ساخت، اما این تحولات نیز باکودتای ۲۶ سرطان دچار تغییر گردید و حالت یک بعدی به خود گرفت. به دنبال آن کودتای هفت ثور ۱۳۵۷ همه امیدواری ها را خاکسترکرد و همه خوشبینی ها را از بین برد.
کودتاچیان با اقدامات ایدئولوژیک خود همه دستاوردهای گذشته را از بین برد و بنیان های توسعه و پیشرفت در افغانستان را از بیخ برکند. در نیمه دوم قرن بیست نه تنها افغانستان گامی به سوی توسعه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی برنداشت که در اثر جنگ های خانمانسوز داخلی، بزرگترین منابع مادی و با ارزش ترین منابع اقتصادی خود را از دست داد.

نویسنده می افزاید:

رویکردهای اجتماعی و سیاسی روزهای گذشته به خوبی نشان داد که آحاد شهروندان کشور مستقل از رهبران سیاسی، دارای درک و تحلیل درست می باشند و معقولانه در برابر قضایای مهم کشور واکنش نشان می دهند. مردم هرگز نمی خواهند باردگر به عقب برگردند. این بار حرکت ما رو به پیش خواهد بود و هیچ قدرتی نمی تواند آن را متوقف سازد.

و به سراغ روزنامه ی ماندگار می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان“تمامیت خواهی ارگ در اصلاح نظام انتخاباتی”  چنین نوشته است:

چندی پیش، به منظور شریک‌سازیِ بهتر و موثرترِ دیدگاه‌های فنی و اصلاحیِ تیم‌های انتخاباتی با حکومت، شورایی به نام «شورای تشریک مساعی نامزدان ریاست‌جمهوری» به اشتراکِ همۀ تیم‌های انتخاباتی تشکیل شد. این شورا نظر به تجاربِ حاصل‌شده از انتخابات‌های گذشته و پندهای تلخِ گرفته‌شده از فساد و تقلباتِ صورت‌گرفته در آن‌ها، نکاتِ اصلاحیِ فراوانی برای اصلاح نظام انتخاباتی و برگزاری سالمِ انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۸ دارد که از مجموعۀ این نکات، بستۀ اصلاحیِ مفیدی به حکومت ارایه شده است؛ ولی آن‌چه در مرحلۀ عمل توسط حکومت تعقیب می‌شود، آجندای شخصیِ یگانه‌نامزدِ بر سرِ قدرتِ این انتخابات است که از «صلاحیت اجرایی» برخوردار بوده و می‌خواهد عدالتِ انتخاباتی‌اش را به رُخِ مردم بکشد اما در آخر تصمیمِ خودسرانه بگیرد.

در پایان ماندگار می افزاید :

نامزدان انتخابات ریاست‌جمهوری نباید اجازه دهند که زیر عنوان «شورای تشریک مساعی»، بیهوده منت‌پذیرِ ارگ و وسیله‌ ای برای نمایشِ صداقتِ حکومت در انتخابات شوند و داستان تقلب و انحصار دوباره تکرار گردد. مسلماً گزینه‌های قانونی و مشروعِ متعددی در اختیارِ مردم و تیم‌های انتخاباتی است که در صورتِ ادامۀ کج‌روی حکومت در قبال انتخابات، می‌توان به آن‌ها رجوع کرد و سلامتِ انتخابات را تضمین نمود.

منبع: پارس تودی

بررسی مطبوعات چاپ کابل 20 دلو 1397

“برخورد منفعل ارگ در برابر صلح”،” اصلاحات انتخاباتی پیش شرط برگزاری انتخابات” و “پایان جنگ از مسیر گفتگو با حکومت میگذرد” عناوین سرمقالات روزنامه های امروز چاپ کابل است.

“برخورد منفعل ارگ در برابر صلح” عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

حکومت افغانستان به‌خاطر شرکت اعضای تحریم‌شدۀ گروه طالبان در نشست مسکو، به سازمان ملل متحد رسماً شکایت کرده است. گفته می‌شود که در نشست صلحِ افغانستان در روسیه که حکومت افغانستان در آن غایب بود، چهار نفر از اعضای تحریم‌شدۀ طالبان شرکت کرده بودند. بر این اساس، حکومت افغانستان انتظار داشته که پیش از سفر هیأت طالبان به مسکو، سازمان ملل در مشورت با حکومت، موافقت یا عدمِ موافقتِ آن را حاصل می‌کرد.

ماندگار می افزاید :

بهترین پند و پیشنهاد به حکومت و به‌ویژه ارگ ریاست‌جمهوری این است که: طالبان به‌دلیل تبلیغاتِ نادرستِ خودتان این‌همه بزرگ شدند و صلحِ افغانستان نیز به‌دلیل عدمِ صداقت و ‌ابتکارِ خودتان به میدانِ حلالِ بیرونی‌ها و حقارتِ شماها تبدیل گشته است. برای بیرون شدن از این وضعیت اولاً باید معترف به خبط و خطاهایِ گذشتۀ خود شوید؛ ثانیاً باید به‌جای خصومت با نیروهای داخلی، به آرای آن‌ها و ابتکارهای ملی و میهنی‌شان در قبالِ صلح رجوع کنید؛ و ثالثاً با تدویر برنامۀ ملیِ صلح در سایۀ اجماع و انسجامِ نیروها و جریان‌های داخلی، ابتکارِ صلح را به‌دست آورید.
در غیر این صورت، با دستان خالی و اندیشۀ پوچ، نه ترامپ نامۀ غنی را می‌خواند، نه سازمان ملل به شکایتِ حکومت ترتیب اثر می‌دهد، نه کشورهای منطقه از صلحِ افغانستان دست می‌شویند و نه نیروهای داخلی از فعالیت در عرصۀ صلح بازمی‌مانند!

” اصلاحات انتخاباتی پیش شرط برگزاری انتخابات” عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است :

دیروز جلسه مشورتی بزرگ در ارگ ریاست جمهوری در زمینه آوردن اصلاحات انتخاباتی در کمیسیون‌های انتخاباتی و تعدیل قانون انتخابات برگزار شد. به گفته معاون دوم رییس جمهور تا کنون 20 جلسه مشورتی در باره تعدیل قانون انتخابات برگزار شده است. در این جلسه فیصله شده است که برای نهایی شدن تعدیل قانون انتخابات کمیته‌ای با حضور نمایندگان احزاب سیاسی، کاندیدان و نهادهای مدنی تشکیل می‌گردد تا تعدیلی قابل صورت گیرد و نظرات آن‌ها در قانون جدید لحاظ گردد.
اقدامات حکومت نشان می‌دهد که آوردن اصلاحات در کمیسیون‌های انتخاباتی جدی است و حکومت به دلیل مطالبات و اجماع عمومی مبنی بر اصلاحات انتخاباتی، ناگزیر است که به افکار عمومی پاسخ بگوید.

نویسنده می افزاید :

پس از انتخابات جنجالی ریاست جمهوری در سال 2104 میلادی و نیز برگزاری ناقص انتخابات پارلمانی سال جاری، اعتماد عمومی به شدت آسیب دیده است و مردم به کمیسیون‌های انتخاباتی بی باور شده اند. حکومت باید با آوردن اصلاحات اساسی زمینه هرگونه سوی تفاهم را از میان بردارد. بنابراین اصلاحات انتخاباتی، یکی از مهم ترین پیش‌شرط‌های انتخابات در آینده است. تا زمانی که این پیش‌شرط تحقق نیابد، برگزاری انتخابات هم‌چنان با چالش عدم اعتماد مواجه خواهد بود.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان “پایان جنگ از مسیر گفتگو با حکومت میگذرد” چنین نوشته است:

پایان جنگ زمانی ممکن است که طالبان با حکومت افغانستان وارد گفت‌وگو شوند. ایالات متحده نمی‌تواند فهرست سیاه شورای امنیت سازمان ملل متحد را بدون درخواست دولت افغانستان کوتاه یا دراز کند. تا کابل نخواهد کسی نمی‌تواند به دفتر طالبان در قطر رسمیت بدهد. کابل نخواست نشست رهبران سیاسی را با طالبان در مسکو نکوهش کند. اما بسیار ضروری است که این گفت‌وگوها بیش‌تر از این همه افغانستان‌شمول شود. این گفت‌وگوها وقتی افغانستان‌شمول شده می‌تواند که نماینده‌گان حکومت افغانستان هم درآن شرکت کنند و با طالبان گپ بزنند.

در پایان هشت صبح می افزاید:

مذاکره با حکومت افغانستان و طرح نقشه‌ی راه صلح با کابل، به هیچ طرفی ضرر ندارد و روند آشتی ملی را کلید می‌زند. نیروهای سیاسی‌ای هم که با طالبان مذاکره می‌کنند باید این واقعیت را به سران گروه طالبان و نماینده‌گان آنان توضیح دهند که روند آشتی ملی و پایان جنگ از مسیر مذاکره با حکومت افغانستان می‌گذرد. حکومت قبلاً اعلام کرده است که هر چیزی قابل مذاکره است و طرف مقابل هر طرحی که داشته باشد، ‌باید آن را در مقابل نماینده‌گان حکومت بگذارد.

منبع: پارس تودی

بررسی مطبوعات چاپ کابل 17 دلو 1397

چهره های سیاسی در نشست مسکو باید مغلوب بازی های نظامیان پاکستانی و نماینده گان شان یعنی طالبان نشوند و فریب رفتارهای آشتی جویانه طالبان را نخورند و از دقت کار بگیرند و آینده کشور و مردم شان را به معامله نگیرند.

روزنامه ی آرمان ملی در سرمقاله ای تحت عنوان آیا افغانستان دوباره در سیاهی فرو خواهد رفت چنین نوشته است : 

نیروهای امنیتی در برابر طالبان می جنگند و خوب هم می جنگند، اما بدبختانه تمویل نهادهای امنیتی از سوی امریکا صورت می گیرد و اگر این کشور به هر دلیلی مساعدت هایش را قطع کند مشکل است که نیروهای امنیتی ما در برابر طالبان ایستاده گی نمایند و این درحالی است که پاکستان و شیخ های عرب طالبان را میلیون ها دالر کمک می کنند و اگر کمک های شان ادامه پیدا کند، طالبان همه را به یک چوب خواهند راند و همه قدرت را با زور خواهند گرفت وآنگاه تصفیه حساب و انتقام گیری آنها آغاز خواهد شد و افغانستان در سیاهی دوباره فرو خواهد رفت.
آرمان ملی می افزاید:

چهره های سیاسی در نشست مسکو باید مغلوب بازی های نظامیان پاکستانی و نماینده گان شان یعنی طالبان نشوند و فریب رفتارهای آشتی جویانه طالبان را نخورند و از دقت کار بگیرند و آینده کشور و مردم شان را به معامله نگیرند.
صلح یک ضرورت است و باید همه از آن استقبال کنند، اما اگر در نتیجه مذاکرات، امارت اسلامی دوباره جان بگیرد و رهبران حکومت و چهره های سیاسی فریب این توطئه را بخورند افغانستان سال‌ها در اشغال پاکستان قرار خواهد گرفت.

و دولت بخشی از روند مذاکره باشد  عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

جنگ وقتی در افغانستان به پایان می‌رسد که طالبان با دولت افغانستان وارد مذاکره شوند. موضع رسمی بسیاری از کشورهای اطراف افغانستان و قدرت‌های بزرگ نیز همین است. به نقل از وزیر خارجه‌ی روسیه نیز گزارش شده است که پایان جنگ افغانستان از مسیر مذاکره‌ی دولت افغانستان با طالبان میگذرد. نشست طالبان با برخی از سیاست‌مداران و چهره‌های پرنفوذ به دور از حضور حکومت به عنوان نهاد مشروع جمهوری صورت گرفت ولی از سخنرانی‌های اشتراک کننده‌گان همین نشست هم پیدا بود که باید هرچه زودتر طالبان با حکومت افغانستان مذاکره کنند

هشت صبح می افزاید :

تلاش‌های اخیری که برای مذاکره به راه افتاده است، ‌به گروه طالبان فرصت داده تا در قامت یک نیروی سیاسی خواست‌های خودش را مطرح کند. نماینده‌ی گروه طالبان در نشست کنونی و قبلی مسکو مخالفتش را با قانون اساسی موجود اعلام کرد و خواستار تعدیل آن شد. طالبان می‌توانند در مذاکره با حکومت افغانستان طرح تعدیل خودشان را روی میز مذاکره بگذارند. آنان می‌توانند طرح تعدیل خود را نشر کنند، تا در جامعه روی آن صحبت شود. اگر گروه طالبان نقشه‌ی راهی برای پایان جنگ دارد، آن را می‌توانند در روی میز مذاکره با حکومت افغانستان در میان بگذارد. احزاب سیاسی و چهره‌های پرنفوذ هم می‌توانند روی نقشه‌ی راه طالبان برای پایان جنگ و طرح تعدیل آنان برای قانون اساسی بحث و مذاکره کنند و بعد حکومت و احزاب سیاسی در مجموع تصمیم بگیرند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی ماندگار که در سرمقاله ای تحت عنوان چرا ابتلا به سرطان در افغانستان رو به افزایش است چنین نوشته است:

وزارت صحت عامه می‌گوید نزدیک به چهل‌هزار نفر در افغانستان به امراضِ سرطانی مبتلا هستند و صرفاً در سال ۲۰۱۸ پانزده‌هزار افغانستانی جان‌شان را در نتیجۀ ابتلا به سرطان از دست داده‌اند. مسلماً این آمار (چهل‌هزار مبتلا و پانزده‌هزار قربانی) به‌رغم وحشتناک بودن، کمتر از حدِ واقعی‌ست؛ چرا که فقط بیماران سرطانی‌یی را نشان‌دهی می‌کند که بیماری و مرگ‌شان توسط مراکز بهداشتی (به احتمال قوی، صرفاً مراکز بهداشتی دولتی) ثبت شده است.

در پایان ماندگار می افزاید:

برخی گزارش‌های دیگر می‌رسانند که هرسال بیست‌هزار تن در افغانستان به سرطان مبتلا می‌شوند و پانزده‌هزار تن نیز جان‌شان را از دست می‌دهند. اما آن‌چه در تمامِ این آمارها محرز است، نزدیکی آمار ابتلا به بیماری سرطان و مرگ‌ومیر بر اثر آن است؛ بدین معنا که ۷۵ درصد مبتلایان جان می‌بازند و برای ۲۵ درصد شانسِ درمان وجود دارد. حال آن‌که در دنیای پیشرفتۀ امروزی، این رقم می‌باید برعکس باشد.

منبع: پارس تودی