هفته نامه اقتدار ملی

تازه ها: .

سازمان مللباید فعال‌تر شود

يكشنبه, ٢٨ جوزا ١٣٩٦       جان آقا غزنوی

در آخرین روزهای هفته گذشته دبیرکل سازمان ملل متحد وارد کابل شد. آنتونیو گوتیرش، دبیرکل سازمان ملل متحد چهارشنبه گذشته بدون اطلاع قبلی وارد کابل گردید. این نخستین سفر آقای گوتیرش به‌عنوان دبیر کل سازمان ملل متحد به افغانستان است. دبیرکل سازمان ملل متحد در یک نوشته تویتری هدف از سفر خود به افغانستان را گفت‌وگو با دولت و مردم این کشور یاد کرده است. به گفته وی سازمان ملل متحد در زمان مملو از خشونت و رنج در کنار افغانستان ایستاده استalt.

همچنین دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) نیز با تایید این خبر اعلام کرد که دبیرکل سازمان ملل گفته است که هدف از سفرش به افغانستان «ابراز همبستگی با مردم افغانستان برای دست یافتن به صلح، ثبات و توسعه» است. نکته جالب و مهم در نخستین لحظات ورود دبیرکل سازمان ملل متحد به کابل آن بود که وی فوری جهت دلجویی و ابراز همدردی به دیدار بعضی از خانواده‌های بیجاشده داخلی و قربانیانی شتافت که بستگان خود را در حوادث و رویدادهای خونین از دست داده بودند. این در حالی است که رئیس‌جمهور کشور به دلجویی هیچ یک از خانواده‌های قربانیان کشور نپرداخته است؛ حتا گفته می‌شود که در زمینه دادخواهی و توجه به خواسته‌ها و رفع نیازهای شان اقدام فوری و موثری نیز به عمل نیاورده اند.

ورود دبیرکل سازمان ملل متحد به افغانستان در شرایطی که کشور بار دیگر با بحران جدی و خطرناک داخلی و بیرونی روبرو گردیده است، چشم‌انداز جدیدی از نقش سازمان ملل متحد در بحران‌های کشور را در اذهان عمومی تبادر نموده است. با توجه به جایگاه و نقش مهمی که سازمان ملل متحد به عنوان بالاترین مرجع بین‌المللی در رویدادهای بین‌المللی دارد، و نیز با توجه به اهمیتی که تصامیم و اراده آن سازمان در کنترول یا رفع بحران‌های جهانی دارد، همچنین با درنظرداشت بی‌کفایتی و ناتوانی حکومت افغانستان در تأمین ثبات و امنیت و مهاربحران، طبیعی به نظر میرسد که مردم افغانستان با ورود دبیرکل آن به کشور، منتظر طرح و دیدگاه‌های موثر آن نهاد و مرجع بین‌المللی در کنترول و رفع چالش های خطرناک کنونی کشور باشند.

از جانب دیگر چنانچه نقش سازمان ملل متحد در رویدادهای کشور و نیز سفر دبیرکل یا نمایندگان آن را در افغانستان مرور نماییم، این نخستین بار نیست که سازمان ملل در مسایل داخلی کشور حضور یافته است.

با وجود انتظارهای بسیاری که از نقش سازمان ملل متحد در رفع چالش‌ها و نگرانی‌های کنونی کشور برده می‌شود، متاسفانه نقش تاریخی و کارکرد عملی آن نهاد و مرجع بین‌المللی درخشان و موثر دیده نمی‌شود. به صورت مختصر می‌توان اشاره داشت که سازمان ملل متحد از دهه‌ی هشتاد میلادی تا حال تلاش‌های زیادی را به خرج داده است تا صلح به افغانستان برگردد، اما این تلاش‌ها تاکنون نتیجه‌بخش نبوده‌اند. این سازمان در اوج جنگ‌های حضور شوروی در افغانستان، یک نماینده ویژه با اختیارات تمام تعیین کرده بود تا با ابتکار این نماینده ویژه طرف‌های درگیر در بحران کشور، مشکل خود را از راه گفت‌وگو و مذاکره حل کنند و جنگ را کنار بگذارند. این تلاش‌ها هرچند منجر به امضای موافقت‌نامه ژنف شد و زمینه خروج نیروهای شوروی را فراهم کرد، اما تلاش‌های این سازمان برای یافتن یک راه حل سیاسی در زمینه تامین صلح پس از خروج نیروهای شوروی نیز موفقیتی به همراه نداشت.

در سال‌های جنگ‌های ویرانگر تنظیمی و حاکمیت طالبان، تلاش‌های این سازمان برای یافتن یک راه حل اساسی برای صلح و ثبات نتیجه عملی را در بر نداشته است. نقش سازمان ملل متحد در مذاکرات بُن، هرچند منجر به توافق‌نامه‌ای گردید که از آن به «توافقنامه بن» یاد می شود که بر بنیاد آن نظام سیاسی کشور پی‌ریزی گردید، ولی هرگز این تلاش‌ها منجر به این نگردیدند که صدای گلوله و انفجار و ترس از جنگ و بی‌رحمی و خشونت از زندگی افغان‌ها رفع گردد.

همین‌طور تلاش‌های این سازمان پس از ایجاد نظام سیاسی جدید برای استقرار صلح و ثبات و قانع ساختن آن عده از مخالفان مسلح و به‌ویژه گروه طالبان برای دست کشیدن از جنگ و خونریزی و با وجود آوردن فشارهای مختلف از جمله تحریم‌های سازمان ملل متحد، تاکنون بی‌نتیجه مانده است. در نهایت این‌که در پی یک ارزیابی چنین معلوم می‌شود که با وجود تلاش‌ها و نقش سازمان ملل متحد در قضایای افغانستان برای آوردن صلح و ثبات، فعالیت‌های این سازمان ملل به یک اعتبار تلاش‌های ناکام بوده‌اند.

اکنون در پی سفر دبیرکل سازمان ملل متحد به افغانستان، و با درنظرداشت این‌که افغانستان شرایط بسیار حساس و خطرناکی را پیش روی دارد؛ از جانب دیگر از حکومت افغانستان نیز دیگر امیدی نیست که بتواند وضعیت آشفته کنونی را مهار نماید، همچنین قضایای کشور از سوی دیگر ابعاد بسیار پیچیده و منطقه‌ای و بین‌المللی به خود گرفته است ، توقع برده می‌شود که سازمان ملل متحد باوجود دشواری‌های یادشده نقش سازنده و موثری را برای مسئولیت خطیر بین‌المللی و انسانی که دبیرکل آن در هنگام ورود به کابل بیان داشت، ایفا نماید. اما موفقیت این نقش و ماموریت در آن است که سازمان ملل متحد با توجه به جایگاه و موثر بودنش، با استفاده از تجارب گذشته و با درنظرداشت واقعیت‌ها و پیچیدگی‌های موجود با بیرون آمدن از حالت انزوا و منفعل بودن، نقش فعال‌تری را ایفا نماید.

نظر ها (0)

نام:
آدرس ايميل:
نظر شما:

سرمقاله

قرار است به زودی کاخ سفید راهبر جدید مبارزه با هراس‌افکنی در افغانستان را اعلان کند. شواهد نشان می‌دهند که محور اصلی این راهبرد افزایش نیرو و فرستادن سربازان بیشتر به افغانستان است. پرسشی که هم اکنون وجود دارد این است که آیا این راهبرد تاثیر قابل انتظاری برای از بین بردن فعالیت هراس‌افکنان در افغانستان دارد؟ گذشته نشان داده است که چنین راهبردی به تنهایی نمی‌تواند کارآیی لازم را ...

ادامه مطلب

بخش پشتو

کابل بيا په وینه لوبی کوی. کابليان خپل روژه ماتی د خپلی ورونو، دوستانو، پلارونو، ميندو او خويندو له وينو څخه وکړ.دا لوی غم او انسانی فاجعه ټولو متضررو کورنيو ته تسليت وايم او دا حيوانی کړنی په کلکه غندم. دولت د طالبانو د دی غير انسانی کړنی په هکله هيڅ کوم مشخص موقف نه درلوده او دوی طبق معمول فقط دا واقعه هم په شديد الفاظ محکوم کړل. حکومت بايد د دی فاجعی په اساس ځينی مهمی امنيتی کسان له ...

ادامه مطلب
mod_vvisit_counterامروز2836
mod_vvisit_counterدیروز4163
mod_vvisit_counterاین هفته2836
mod_vvisit_counterاین ماه102274
mod_vvisit_counterمجموع2266036

Visitors Counter

تمام حقوق مادی و معنوی اين سايت برای هفته نامه اقتدار ملی محفوظ می باشد. 2017 ©
نقل مطالب با ذکر منبع مانعي ندارد.
ديزاين و اجرای وب سايت توسط ممتاز هاست