آموزه‌های ارزشمند غدیر

علیسینا مهترخیل/ واقعه غدیر به عنوان بزرگ‎ترین رخداد برای جهان اسلام شمرده می‌شود و در بسیاری از روایات و احادیث اهل تشیع و علمای اهل سنت به آن اشاره شده است. این واقعه عظیم در زمان پیامبر اکرم(ص) اتفاق افتاده و پیامبر با نقل خود در این روز بزرگ حجت را بر همه مسلمین تمام کرد و از این‌روز واقعه تاریخی غدیر برای همه جهان اسلام تا ابد ماندگار و ارزشمند است.

تعبیر ولایت در نقل «من کنت مولا فهذا علی مولا» از پیامبر اکرم(ص)، در قبل از واقعه غدیر نیز ده‌ها بار اتفاق افتاده است، ولی اینکه پیامبر در وضعیتی پس از سفر حج و در جمع آن جمعیت عظیم نقل می‌کنند، نشان دهنده این است که قصد ایشان بالاتر از هر زمان دیگری بوده است.

وقتی به خطبه غدیر دقیق می‌شویم، می‌بینیم که پیامبر(ص) به فرمان خدای متعال مبنی بر اینکه «ای پیامبر آنچه را از سوی پروردگارت نازل شده است به طور کامل به مردم ابلاغ کن و خداوند تو را از خطرها حفاظت می‌کند»، به مردم ابلاغ کرد.

در واقع آنچه از داستان غدیر برای ما اهمیت دارد، آموزه‌های غدیر است و اینکه چه درسی بگیریم تا بتوانیم الگو شویم. حقیقت این است که مسوولیت مهمی برعهده ما قرار داده شده تا بتوانیم با رفتار و کردار و گفتار خود فضایل امیرالمومنین علی(ع) را معرفی کنیم. آموزه‌ها و درس‌های غدیر برای جامعه بشری کاربرد دارد. یکی از این آموزه‌ها گزینش بهترین‌ها برای تصدی هر امری است. در طول تاریخ هرجا افراد نالایق بر افراد بافضیلت مقدم شده‌اند، آن جامعه به هلاکت فکری، اخلاقی و عقیدتی مبتلا شده است و یا به واسطه فقر بسیاری از دنیا رفته‌اند، والا اگر ثروت به عدالت توزیع می‌شد، شاهد چنین حوادثی نبودند.

درس دیگر غدیر این است که وقتی شخصی عهده‌دار مسوولیتی می‌شود و مردم با او بیعت می‌کنند، این بدین معناست که باید در کارها حضور گسترده داشته باشند. نتیجه رویکرد صحیح نسبت به انسان این است که انسان مسوولیت‌پذیر است و پیامبران آمده‌اند تا روابط بشری را اصلاح و تصحیح کنند. در قرآن کریم بخشی از خطابه‌ها فردی و بخشی از آنها اجتماعی است و پیامبر اکرم(ص) به مردم یاد می‌دهد که اگر می‌خواهید جامعه موفقی داشته باشید، لازمه آن حضور همه‌جانبه در آن جامعه است.انسان کسی است که احساس مسوولیت می‌کند و با مجموعه ظرفیت‌هایی که خدای متعال در اختیار او قرارداده تا بتواند به‌درستی از آنها استفاده کند، ولی بدون ولایت و امام نمی‌تواند به نتیجه برسد. لذا ما نیز باید زمینه حضور و همراهی خود را با خودسازی، دگرسازی و زمینه‌سازی فراهم کنیم و به همین جهت است که آموزه دوم غدیر، حضور و مشارکت مسوولانه در امور سرنوشت‌ساز است.

از جمله آموزه‌های دیگر غدیر همدلی و هماهنگی میان مومنین ومسلمین برای ایجاد وحدت است. امام همان‌طور که ایجاد امنیت می‌کند، می‌تواند همه ملت‌ها و حتی ملت‌های غیرمسلمان را که می‌خواهند درس انسان‌شناسی را از امیرالمؤمنین علی(ع) بیاموزند، در کنار هم قرار دهد. هیچ‌کس نتوانسته است حکومت، معنویت وعبادت را با هم جمع کند الّا علی(ع). دیگران نیز حکومت را هدف قرار می‌دهند ولی فرق حکومت امام علی و دیگران این است که حضرت علی(ع) به حکومت زینت می‌دهد ولی دیگران زینت می‌گیرند. در نظر مولی الموحدین حضرت علی(ع) حکومت آنجایی برای او معنا دارد که بتواند حق مظلومی را بازستاند و به او برگرداند.

واقعه غدیر برای این است که ما مسلمانان وظیفه خود را بهتر بشناسیم؛ اسلامی که علی(ع) معرفی می‌کند مساوی با عقلانیت، عدالت، معنویت و امنیت است و وظیفه ما این است که به‌درستی آن را درک کنیم و بشناسیم وهمان مسیر را طی کنیم و در مقابل کسانی که دین را با خشونت معرفی می‌کنند، بایستیم و اصلاً آنان را مسلمان ندانیم. چراکه دین اسلام دین رحمت است و این اعمال خشونت‌آمیز به هیچ‌وجه با فرهنگ علی(ع) و فرهنگ اهل بیت(ع) تطابق ندارد؛ سمتی که به ما غدیریان داده شده این است که اگر کسی رفتار و کردار و گفتار ما را ببیند، پی ببرد که ما شیفتگان علی(ع) هستیم.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده