افغانستان، هم‌چنان صدرنشین!

جان آقا غزنوی/ هفته گذشته به مناسبت روزجهانی مبارزه با موادمخدراز سوی دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد اعلام شد: میزان تولید کوکنار درکشور طی یک سال، یعنی از سال 2016 تا 2017 نزدیک به 65 درصد افزایش داشته است. این در حالی است که مقامهای امنیتی و حکومت از مبارزه جدی بر علیه کشت موادمخدر و قاچاق آن از افغانستان سخن میگویند.

چنانچه نماینده دایمی افغانستان در سازمان ملل مدعی شد که پولیس ضد مواد مخدرکشور در شش ماه نخست سال جاری، ۱۶۸۸ عملیات را در سرتاسر کشور انجام داده و بیش از ۱۱۲ هزار و ۵۰۰ تُن مواد مخدر غیر قانونی را گرفته و شمار قابل توجهی از آزمایشگاههای پروسس مواد مخدر را نابود ساخته است. واقعیت این است که پدیده موادمخدر یک پدیده تاریخی و جهانی است. یعنی روی آوردن به موادمخدر با اغراض متفاوت، اعم از تولید و فروش آن جهت سود اقتصادی و یا استفاده از آن جهت مواد اعتیادآور، یا استفاده از آن حتا بعنوان ابزار‌های سیاسی برضد دشمن و رقیب، ریشه در دوران‌ کهن دارد. هم چنین روی آوردن به مساله موادمخدر از ابتدایی ترین صورت تا پیچیده ترین شکل ممکن طی شده است. تولید و قاچاق موادمخدر از آغاز تاکنون مناطق جغرافیایی گوناگونی را دربر گرفته است. زمانی قاره افریقا مرکز آن بشمار می‌رفت، زمان دیگر قاره امریکای مرکزی و هنگامی نیز جنوب شرق آسیا و اکنون جغرافیای سیاسی افغانستان.

اما درباره زمینه ها و علل گسترش کشت و تولید موادمخدر در کشور میتوان به این موارد اشاره داشت: فقدان حاکمیت مرکزی در سالهای بحران و نیز حاکمیت ضعیف حکومت مرکزی پس از سقوط طالبان؛ دست داشتن برخی از رهبران سیاسی و مقامات کشوری در تولید و قاچاق موادمخدر در دهه های گذشته و سالهای اخیر، عدم مرکزیت و مرجع با صلاحیت و با کفایتی که بتواند روند کشت و افزایش موادمخدر را در کشور بصورت علمی مورد تحقیق و ارزیابی قرار داده تا راهکارهای واقع بینانه و کارشناسی شده ارایه شود، فقر و بیکاری گسترده در جامعه که موجب شد بخش عمده‌ای از کشاورزان و نیروی فعال جامعه برای تامین معیشت و اشتغال به کار به کشت و تولید موادمخدر روی آورند؛ عدم آگاهی جامعه از مضرات و ناجایزبودن روی آوردن به کشت و قاچاق و استفاده موادمخدر، پیوند خوردن منافع بخشهای از جامعه با درآمدهای هنگفت و خیره کننده موادمخدر؛ دست داشتن قدرتها و باندهای مافیایی بینالمللی موادمخدر با شبکه های داخلی کشور؛ وجود ناامنی های گسترده در کشور طی دهه های گذشته و سال های اخیر که زمینه حضور و فعالیت گروه های مافیایی را مساعد گردانیده است، چنانچه در نشست اخیر نیز بدان اشاره گردیده است؛ نبود عزم جدی و قاطع بین المللی و داخلی با موادمخدر بنا به دلایل متعدد.

بنابراین با توجه به وضعیت جاری کشور، با وجود اینکه برخی از زمینه‌ها و علل کشت و قاچاق موادمخدر و افزایش آن بصورت ظاهر رفع گردیده است، اما بسیاری از زمینه ها و علل آن هم چنان با قدرت پای برجا مانده است.

در این رابطه به موضوع وجود فقر و بیکاری گسترده و تکان دهنده در کشور باید اشاره کرد که مردم برای تامین معیشت مجبور شده‌اند که به شغل های نامشروع روی آورند.

یکی از این اشتغال ها کشت و قاچاق موادمخدر می باشد که با سودهای کلان همراه است.

هم چنین اراده ضعیف حکومتی در کنترل مناطق، مبارزه با قاچاقچیان موادمخدر، عدم اجرای قاطع قانون مبارزه با موادمخدر و عاملین آن، عدم توانایی و شهامت در شناسایی عناصر پشت پرده موادمخدر در ساختار حکومت، ناتوانی و عجز شدید دستگاه عدلی و قضایی کشور در محاکمه و مجازات افراد و عناصری که با موادمخدر ارتباط دارند، بی برنامگی حکومت در امر مبارزه با موادمخدر، نبود برنامه های آموزشی و آگاهی بخش نسبت به پیامدهای سوء موادمخدر برای جامعه بویژه نسل جوان کشور، و… از یک سو مهم‌ترین علل و زمینه افزایش کشت و قاچاق موادمخدر در کشور بشمار می‌روند، و از جانب دیگر سبب شده است که افغانستان را هم چنان در صدر کشورهای تولیدکننده و صادرکننده موادمخدر در جهان قرار دهد.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده