حجت الاسلام والمسلمین دره صوفی: روز غدیر، اتمام نعمت‌و اکمال دین است

با تبریک فرارسیدن عید سعید غدیر، همینطور تقارن این روز را با روز معلم گرامی داشته به همه شما عزیزان حاضر در این محفل، شخصیت‏‌های بزرگ سیاسی و جهادی، علما و معلمین عزیز، دانش‏‌آموزان گرامی، تبریک و تهنیت عرض می‏کنم.

وقتی به قرآن مجید مراجعه می‏شود حادثه و رخداد بزرگ غدیر با یک انذار و تهدید آغاز می‏گردد و با یک جایزه و تشکر به پایان می‏رسد. در سفر تاریخی حجت‌‏الوداع وقتی پیامبر گرامی اسلام با تعداد کثیری از مسلمانان( که تعدادشان را تا 120 هزار نفر نوشته‌‏اند) در مراسم حج حاضر می‏شود و برنامه‏‌ی بزرگ و با شکوه حج را انجام می‏‌دهد و بعد از ختم مراسم حج در هنگام بازگشت، در محدوده جغفه در سرزمینی به نام غدیر خم پیک الهی نازل می‏شود و به پیامبر پیام انذار و اخطاردهنده‏‌ای را ابلاغ می‏کند: ای پیامبر آنچه که از جانب خداوند به تو فرستاده شده است آن را ابلاغ کن. و آن یک مسئله بزرگ و سرنوشت‏‌ساز برای همه بشریت در درازنای تاریخ است؛ مسئله‏‌ای است که انسانیت را جهت می‏دهد و برای بشریت حیات می‏‌بخشد. فرمان، فرمان بزرگی است که خداوند با اخطار به پیامبرش می‏‌فرماید: اگر این ابلاغ را در چنین روزی در میان این جمعیت انجام ندهی پس تو اصلاً رسالت و ماموریت خودت را انجام نداده‏‌ای.

پیامبر وقتی این پیام را می‏‌گیرد، فرمان صادر می‏کند: «کسانی که از قافله‏‌ی من جلوتر رفته‏‌اند باید برگردند و صبر کنند. همه بازماندگان به قافله بپیوندند تا من این ابلاغ سرنوشت‏‌سازی که خداوند برای من اخطارگونه بیان کرده است را ابلاغ کنم

همه جمع شدند، به قول ما یک تپه از جهازها و پالان‏‌های شتر را به وجود آوردند و پیامبر بر فراز این بلندا می‏رود تا در محضر دید همگان قرار بگیرد و همه این جمعیت 120 هزار نفری باید چهره و وجود پیامبر را ببینند. او حرف مهمی دارد، حرف سرنوشت‏‌سازی. او پیامی کلیدی را باید ابلاغ کند. همه جمع می‏‌شوند. نفس‏‌ها در سینه حبس است. همه فکر می‏کنند پیامبر چه چیزی را ابلاغ می‏کنند. پیامبر می‏‌رود بالای این بلندی. اول خطابه می‏‌خواند و بعد اقرار می‏گیرد از مردم که من رسالتم را چگونه برای شما انجام داده‏‌ام، آیا از من راضی هستید؟ همه می‏‌گویند بلی یا رسول‏‌الله. بعد می‏‌گوید آیا من اولاتر از جان و مال شما نیستم؟ همه می‏‌گویند بلی یا رسول‏‌الله. بعد پیامبر می‏‌فرماید: «ولی من خداست و من ولی شما مردم هستم.» این مقدمات را پیامبر بیان می‏کند تا ذهن‏‌ها آماده شوند. وقتی ذهن‏‌ها کاملاً آماده می‏شود علی را فرا می‏خواند و دست علی را بالا می‏کند و صدا می‏زند: «من کنت مولاه فهذا علی مولاه. مردم پیامی که باید من به شما بیان کنم همین یک جمله است. هرکه را من مولای اویم بعد از من علی مولای اوست. ولایت علی ولایت من است من از شما برتر بودم بر جان و مال شما حق تصرف داشتم. بعد از من علی این حق را دارد

وقتی این جمله را می‏گوید بعد آیه‏‌ی قرآن نازل می‏شود: مسلمانان وقتی ولایت علی ابلاغ می‏شود دیگر دین شما کامل شد و نعمت خودم را به شما به اتمام رساندم. دیگر دین اسلام را برای شما برگزیدم.

این تشکر و قدردانی خداست. حادثه‏‌ی غدیر با یک نهیب و انذار آغاز می‏شود، با یک دلجویی و تشکر و نعمت و انعام دادن به پایان می‏‌رسد. نعمت خدا اکمال دین و اتمام نعمت است و رضایت الهی است از برگزیدن و قبول کردن دین اسلام و امروز را باید گرامی داشت. روز عید غدیر روز این رخداد دینی و تاریخی در تاریخ اسلام به وجود آمده است و این تقارن پیدا کرده است با روز معلم که امروز معلمان عزیز ما به تاسی از معلم بزرگ جهان اسلام، پیامبر بزرگ که فرمود: من شهر علمم و علی در ورودی آن.

پیروی از علی، شناخت علی و رهرویی در راه علی یکی از رسالت‏‌هایی است که معلمان عزیزمان دارند و گرامی می‏‌دارند. امروز که روز معلم و عید غدیر است به همه معلمان مان گرامی باد.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده